Dekorowanie choinki to jedna z najpopularniejszych świątecznych tradycji panująca na całym świecie. Rodziny spotykają się co roku, zbierają swoje pudełka z ukochanymi ozdobami świątecznymi, takimi jak bombki i szklane figurki, i wspólnie ubierają choinkę. To tradycja przekazywana z pokolenia na pokolenie. Różne są kształty, kolory oraz wykończenia dekoracji, ponieważ stylizacje choinkowe rządzą się swoimi prawami. Jedno jest niezmienne: choinka bez bombek nie zapewni tradycyjnego klimatu świąt. W artykule omówimy sposób wykonywania bombek ze szkła - najpopularniejszego i najszlachetniejszego materiału, z którego powstają ozdoby choinkowe.
Przygotowanie półfabrykatów
Często nie mamy pojęcia, skąd się biorą proste rzeczy, z którymi mamy na co dzień do czynienia. Bombki świąteczne nie są tu wyjątkiem. Powstanie kruchych ozdób choinkowych obejmuje całą drogę produkcyjną: stopniowe przekształcanie kawałka szkła w maleńkie arcydzieło.
Proces rozpoczyna się od cięcia szkła, które dostarczane jest do fabryki w postaci długich, cienkich rurek. Taką rurkę tnie się na mniejsze odcinki zwane półfabrykatami. Szkło zostaje następnie podgrzewane do około 1000°C i staje się miękkie i plastyczne – o konsystencji nieco podobnej do ciasta.
Dmuchanie szkła
Szkło jest substancją amorficzną. Oznacza to, że nie posiada regularnej struktury krystalicznej. Dlatego po podgrzaniu szkło staje się mniej gęste, co ułatwia formowanie.
Ozdoby choinkowe o stosunkowo prostym kształcie, takie jak kule i stożki, wykonuje wyłącznie dmuchacz szkła, który wydycha powietrze do szklanych półfabrykatów.
Bardziej skomplikowane kształty powstają przy użyciu form tłocznych. W takim przypadku po podgrzaniu szklanego półfabrykatu dmuchacz wkłada go do formy i z całych sił wydycha powietrze. Co ciekawe, podczas tego procesu szkło ma grubość ułamka milimetra, stając się tak kruche jak skorupka jajka.
Ze względu na swoją amorficzną strukturę, szkło nie przewodzi ciepła. Szklany półfabrykat nie parzy ust i rąk mistrza, nawet gdy jego druga strona jest podgrzana do bardzo wysokiej temperatury! Jednak bardziej skomplikowane ozdoby świąteczne powstają w formach tłocznych. Obejmuje to kształty takie jak Święty Mikołaj, bałwanki, samochodziki, gwiazdy itp.
Schładzanie produktu
Następnie produkt należy schłodzić. Aby zapewnić równomierne schłodzenie, trzymany jest on w płomieniu palnika, którego temperaturę stopniowo się obniża.
Proces srebrzenia
Po schłodzeniu półfabrykat bombki poddaje się procesowi srebrzenia. Proces ten odbywa się wewnątrz bombki. Najpierw wlewa się do niej roztwór srebrzący zawierający jony srebra i środki redukujące, takie jak tetrahydrat winianu potasowo-sodowego i glukoza. Podczas procesu srebrzenia półfabrykat bombki jest zanurzany w wodzie ogrzanej do temperatury około 50°C i stale wstrząsany w celu wywołania odpowiedniej reakcji chemicznej. Jony srebra oddziałują z cząsteczkami środka redukującego powodując, że srebro pokrywa wewnętrzną powierzchnię szkła cienką, błyszczącą warstwą.
Inna technika obejmuje osadzanie aluminium. Ozdoby umieszcza się w specjalnej komorze próżniowej, a folię aluminiową zawiesza na drucie wolframowym. Prąd elektryczny przepływa przez drut wolframowy, powodując odparowanie aluminium i wytrącenie go na powierzchni ozdób.
Bombka jest myta i wysyłana do następnego etapu produkcji.
Malowanie
Dodanie farby sprawia, że ozdoba stanie się prawdziwą bombką świąteczną. Aby pomalować ją na określony kolor, bombkę zanurza się w farbie, której skład zawiera żywicę, rozpuszczalnik i barwnik anilinowy. Nadmiar lakieru usuwa się, po czym bombka jest suszone i trafia do dekoratora w celu ręcznego wykonania zdobienia lakierami i farbami. Zdobienie zawsze zaczyna się od narysowania konturów obrazka czy motywu. Do tego trzeba mieć narzędzie wyglądające jak stalówka od pióra wiecznego. Działa podobnie jak atrament, ale zamiast niego nabiera się nią farbę. Malowanie zawsze zaczyna się od największych dekoracji. Gdy wyschną, nakłada się te coraz mniejsze, a następnie wszystko posypuje złotym lub srebrnym brokatem.
Wykończenie
Ostatnim krokiem jest wstępnie przycięcie "nogi" bombki i zakończenie jej metalowym elementem z drucianą pętelką.